Anasayfa Tanýtým Yönetim Üyeler Üyelik Haberler Ýletiþim


FEVZÝYE EYÝGÖR PELÝKOÐLU “Saptýrýlmýþ Göstergeler” Resim Sergisi

 

4 / 10 Mart 2013

Hüseyin Kazaz Kültür Merkezi / Açýlýþ.17.00

   Fevziye Eyigör Pelikoðlu, son dönem resimlerini, Trabzon modernleþmesinin temel göstergelerinin beþ yýl gibi bir süreçte ortaya koyulduðunu adýyla sanýyla ispatlayan  eski bir  hapishane’de, þimdilerin kültür merkezi  ve yakýn gelecekte kentsel dönüþümden payýný alacak  taþ duvarlý, yüzotuz yýllýk tarihi bir binada, Hüseyin Kazaz Kültür Merkezinde sergiliyor… Bu mekânýn dün, bugün ve yarýna dair kullanýmýnda, bireylerin ‘mahkûm oluþ tan, ‘kültür kiracýsý oluþ’ a doðru dönüþümlerinin aðýr yükünü ya da tam tersi hafifliðini hissetmek ve hissettirebilmek için sanatçý, resimlerinin karþýsýndayken ve hayatýn içindeyken kendisine sorduðu gibi,   herkesin de sýk sýk kendi kendisine ”-Nerede durmam gerekiyor?” sorusunu sormasýný önererek, nerede durulacaðý bilinmediði zaman, figüran / kurban / kader mahkûmu olunduðunu hatýrlatýyor.

           Batý uygarlýðýnýn tarihi, sosyal, siyasal, kültürel ve ekonomik göstergeleri olarak  inceleyip seçtiði sanat eserlerini, þimdiki zamanda, toplumun karþýlýklý eylemlerine düþünsel olarak tepki verilmesi için kullanan sanatçý, “Saptýrýlmýþ Göstergeler” sergisinde  bir anlamda yaþadýðý kültür ile araþtýrdýðý kültürü   birbirine karýþtýrmakta, birleþtirmekte, manevileþtirmektedir; Umberto Eco’nun ‘açýk yapýt’ tanýmýyla örtüþen ‘klasik eserler’, Derida’nýn yapýbozumuna uðrayarak, boþ, kýrýlgan, yararsýz gösterene dönüþmekte, böylece, herkesin bildiðini baþka bir þekilde söylemenin aracý olmaktadýr. Bir dizi iþlemden geçerek kültürel içeriði boþaltýlan, gösteren olmayan resimler, içeriden LED ýþýkla aydýnlatýlmaktadýr. Söz konusu resimlerin kendi ýþýðýný yayýyor olmalarý, bir yandan ikonolojik temsil formlarýný hatýrlatýrken, öte yandan kendi ýþýðýný yayan bilgisayar, cep telefonu, televizyon gibi cihazlarla benzeþlik kurulmasýna olanak saðlamaktadýr. Böylelikle, normun dýþýnda olduðu anlaþýlmayan sapma eylemi, þimdiki zamanýn bilinemezliðini olguya dönüþtürebildikleri için gösteren olmayan gösteren olarak sunulmuþ biçimlerin göstergeye dönüþme  olasýlýðýný tartýþmaya açmaktadýr.

 1990’lý yýllarýn ortalarýndan beri, sanatçý - sanat yapýtý - sanat alýmlayýcýsý arasýndaki iliþkiyi sorgulamak için,  üretilmiþ çalýþmalarýný ‘yeniden-üretim nesnesi’ne dönüþtüren  Fevziye Eyigör Pelikoðlu, bu kez, tercih ettiði sergi mekaný ve sergileme biçimi ile resimlerin baþka anlamlar üretebilme potansiyelini görünür kýlmaktadýr. ‘Bir resim’ diðer ‘bir resim’ ile yan yana geldiðinde yanýndaki resimden kalýn bir çerçeve ile ayrýlmakta, resimler birbirine ne kadar yabancý ise buluþmalarý da o kadar etkileyici olmaktadýr...  sergi genelinde bu yan yana geliþler, karþý duruþlar, sýçramalar yeni bakýþ açýlarýna olanak vermekte, yeni iliþkiler kurulmaktadýr. Bir parçanýn bütünü önceden belirlediði ve bütünün de parçalarý belirlediði organik bütünlük olarak ‘bir resim’ oluþturma fikri, sergi mekânýnda yinelenmekte, harflerin heceleri, hecelerin kelimeleri, kelimelerin cümleleri oluþturmasý gibi tüm mekâna yayýlmaktadýr. 

 

 
 
   
 
 
 
   
Karadeniz Plastik Sanatlar Derneði l Web Suvizyon® 2008-2015