Anasayfa Tanıtım Yönetim Üyeler Üyelik Haberler İletişim


FEVZİYE EYİGÖR PELİKOĞLU “Saptırılmış Göstergeler” Resim Sergisi

 

4 / 10 Mart 2013

Hüseyin Kazaz Kültür Merkezi / Açılış.17.00

   Fevziye Eyigör Pelikoğlu, son dönem resimlerini, Trabzon modernleşmesinin temel göstergelerinin beş yıl gibi bir süreçte ortaya koyulduğunu adıyla sanıyla ispatlayan  eski bir  hapishane’de, şimdilerin kültür merkezi  ve yakın gelecekte kentsel dönüşümden payını alacak  taş duvarlı, yüzotuz yıllık tarihi bir binada, Hüseyin Kazaz Kültür Merkezinde sergiliyor… Bu mekânın dün, bugün ve yarına dair kullanımında, bireylerin ‘mahkûm oluş tan, ‘kültür kiracısı oluş’ a doğru dönüşümlerinin ağır yükünü ya da tam tersi hafifliğini hissetmek ve hissettirebilmek için sanatçı, resimlerinin karşısındayken ve hayatın içindeyken kendisine sorduğu gibi,   herkesin de sık sık kendi kendisine ”-Nerede durmam gerekiyor?” sorusunu sormasını önererek, nerede durulacağı bilinmediği zaman, figüran / kurban / kader mahkûmu olunduğunu hatırlatıyor.

           Batı uygarlığının tarihi, sosyal, siyasal, kültürel ve ekonomik göstergeleri olarak  inceleyip seçtiği sanat eserlerini, şimdiki zamanda, toplumun karşılıklı eylemlerine düşünsel olarak tepki verilmesi için kullanan sanatçı, “Saptırılmış Göstergeler” sergisinde  bir anlamda yaşadığı kültür ile araştırdığı kültürü   birbirine karıştırmakta, birleştirmekte, manevileştirmektedir; Umberto Eco’nun ‘açık yapıt’ tanımıyla örtüşen ‘klasik eserler’, Derida’nın yapıbozumuna uğrayarak, boş, kırılgan, yararsız gösterene dönüşmekte, böylece, herkesin bildiğini başka bir şekilde söylemenin aracı olmaktadır. Bir dizi işlemden geçerek kültürel içeriği boşaltılan, gösteren olmayan resimler, içeriden LED ışıkla aydınlatılmaktadır. Söz konusu resimlerin kendi ışığını yayıyor olmaları, bir yandan ikonolojik temsil formlarını hatırlatırken, öte yandan kendi ışığını yayan bilgisayar, cep telefonu, televizyon gibi cihazlarla benzeşlik kurulmasına olanak sağlamaktadır. Böylelikle, normun dışında olduğu anlaşılmayan sapma eylemi, şimdiki zamanın bilinemezliğini olguya dönüştürebildikleri için gösteren olmayan gösteren olarak sunulmuş biçimlerin göstergeye dönüşme  olasılığını tartışmaya açmaktadır.

 1990’lı yılların ortalarından beri, sanatçı - sanat yapıtı - sanat alımlayıcısı arasındaki ilişkiyi sorgulamak için,  üretilmiş çalışmalarını ‘yeniden-üretim nesnesi’ne dönüştüren  Fevziye Eyigör Pelikoğlu, bu kez, tercih ettiği sergi mekanı ve sergileme biçimi ile resimlerin başka anlamlar üretebilme potansiyelini görünür kılmaktadır. ‘Bir resim’ diğer ‘bir resim’ ile yan yana geldiğinde yanındaki resimden kalın bir çerçeve ile ayrılmakta, resimler birbirine ne kadar yabancı ise buluşmaları da o kadar etkileyici olmaktadır...  sergi genelinde bu yan yana gelişler, karşı duruşlar, sıçramalar yeni bakış açılarına olanak vermekte, yeni ilişkiler kurulmaktadır. Bir parçanın bütünü önceden belirlediği ve bütünün de parçaları belirlediği organik bütünlük olarak ‘bir resim’ oluşturma fikri, sergi mekânında yinelenmekte, harflerin heceleri, hecelerin kelimeleri, kelimelerin cümleleri oluşturması gibi tüm mekâna yayılmaktadır. 

 

 
 
   
 
 
 
   
Karadeniz Plastik Sanatlar Derneği l Web Suvizyon® 2008-2015